In progress
dinsdag 9 februari 2010
zaterdag 5 december 2009
Recent works / Ronse exhibition "Actuele Kunst Labo"
Still working on this drawing in my atelier, but it's complementary to the wall drawing I did in an old empty hospital for a group exhibition in Ronse this october.
Ronse drawing contest
"Manoeuvres", my entry for the Ronse drawing competition .
None of above were selected.
Iondance

Flyer for the next Iondance. All info on the flyer. Rootikal Warriah is a soundsystem enthousiast from Lyon, France. This session is not to be missed.Front is inspired by Ethiopian fresque paintings. If I had more time I would have tried to paint it for real, but had to call on Photoshop layer blending magic now. Was surprised with the big Iondance letters that a Bevel effect doesn't always have to look shite...
donderdag 10 september 2009
Oem Zeep
donderdag 3 september 2009
AMANDLA
AMANDLA
Zaterdag 22 augustus: de aftrap van Boulevard Amandla, een intercultureel kunstenforum gericht op de uitwisseling en kruisbestuiving tussen de hedendaagse Afrikaanse en Europese kunst. In het designcenter Lange Winkelhaak liep er voor een kleine maand een expositie rond dit gegeven, daarnaast waren er talrijke filmvertoningen, workshops en lezingen.
Het is een warme, zonovergoten namiddag: je vergeet even dat dit nog steeds Belgïe is. Als ik aankom op het Koningsplein is er al een kleine menigte aanwezig. Overal staan stalletjes met Afrikaanse kleding, juwelen en eten uit verschillende landen. De drankstand met het uitgepuurde logo van Stad Antwerpen staat in schril contrast met deze bonte verzameling. Het publiek dat langzaam binnendruppelt is een al even kleurrijke verzameling: de gebruikelijke Koningspleingangers, toevallige passanten die blijven hangen na hun bezoek aan bibliotheek Permeke, Afrikanen uit alle windstreken in zowel traditionele als hedendaagse kledij en artiesten van velerlei pluimage. Vooraan het plein staat een grote tent, waar de eerste zangers en dansers al plaatsnemen voor een soundcheck. Voor café Kilimanjaro zitten enkele rasta’s rustig toe te kijken. Uit een box schalt een stem die aankondigt hoe de dag eruit zal zien, in een onvervalst Antwerps met Ghanese bijklanken. “Wij gaan straks zingen, een beetje dansen, een beetje drinken. Maar eerst gaan wij u iets vertellen over hoe wij de doden vieren.”
Dan is er plotse opschudding en begint de ceremonie: een lange stoet met dragers brengt vier Afrikaanse doodskisten op het plein. Ik zie een auto met prachtig gedoceerde raampjes, een leeuw met wilde manen, een arend met uitgeslagen vleugels en een grote gele vrucht met groene bladeren die ik niet kan thuisbrengen (later lees ik dat de sculptuur een cacaovrucht voorstelt). De dragers zetten de kisten op een rijtje op het midden van het plein, en het bonte pubiek drumt samen om foto’s te nemen. Pas als de sculpturen worden opengeschoven wordt hun ware toedracht geopenbaard: zacht geel linnen binnenin de kisten dient als een laatste rustplaats.
Een man in een kleurrijk gewaad verzamelt het publiek en stelt ons een Afrikaanse pastor voor, die het publiek uitnodigt mee te gaan in een kort gebed. Ondanks het warrige verloop van de ceremonie straalt alles een grote sereniteit uit. Een man met lange dreadlocks laat een plastic beker vullen en begint een nieuw gebed. Afrikaanse religie is duidelijk een mengelmoes van symbolen: de vloeistof wordt ter aarde gegoten in naam van “Jesus Christ, son of Jah Ras Tafari”. Onder gezang drinkt de man het glas leeg, er wordt gejuicht en een derde man rondt de ceremonie af met fluitspel. De gewijde sfeer verdwijnt en maakt plaats voor Afrikanen die zich een weg banen naar de maker van de doodskisten, zijn handen vastgrijpen en hem omhelzen. De eerste man neemt terug het woord en neemt een interview af van de kunstenaar, maar zelfs met een microfoon is het moeilijk zijn zachte stem goed te verstaan. Eric Adjetey Anang is een jonge twintiger die het vak overnam van zijn vader. Aan het begin van de 20e eeuw vervaardigde Atta Owoo draagstoelen voor stamoversten in dieren- of plantenvormen. Eén van deze oversten overleed voor zijn draagstoel klaar was; het werd noodgedwongen een doodskist. Atta Owoo’s leerling, Kane Kwei, zette deze praktijk verder. Dankzij hem evolueerde het toevallige idee tot een kunstvorm: de verschillende vormen dienden om de doodskisten te personaliseren in functie van de achtergrond van de overledenen. Zijn kisten bereikte Europa de eerste keer in 1989 voor een tentoonstelling in Parijs. Na zijn dood namen verschillende leerlingen het werk van Kane Kwei over. Eric Anang is zijn rechtstreekse kleinzoon, die het werk van zijn grootvader verderzet in het atelier van de familie.
De hele ceremonie heeft alles bij elkaar misschien een half uur geduurd: het publiek verspreidt zich. Op het podium zet de soundcheck zich verder, of is dit nu eigenlijk het eerste optreden? Vier mannen roffelen zij aan zij op konga’s, twee dansers springen rond voor het podium. Het is ondertussen half vier en de optredens trekken zich op gang. Ik wacht de stoet af die de kisten naar het Designcenter in de Lange Winkelhaakstraat zal brengen, waar ze tot half september getoond zullen worden. Met een Europees horloge meet je echter duidelijk geen Afrikaanse tijd; als ik om zeven uur terugkeer lopen de optredens uit. Een uur later lijkt er zich nog niets te bewegen, een boomlange rasta op het podium vraagt “if we love reggae” en zet “No woman, no cry” in. Ik aarzel, werp een blik op mijn Europees horloge, knarsetandt en haast me naar een Europese afspraak.















Zaterdag 22 augustus: de aftrap van Boulevard Amandla, een intercultureel kunstenforum gericht op de uitwisseling en kruisbestuiving tussen de hedendaagse Afrikaanse en Europese kunst. In het designcenter Lange Winkelhaak liep er voor een kleine maand een expositie rond dit gegeven, daarnaast waren er talrijke filmvertoningen, workshops en lezingen.
Het is een warme, zonovergoten namiddag: je vergeet even dat dit nog steeds Belgïe is. Als ik aankom op het Koningsplein is er al een kleine menigte aanwezig. Overal staan stalletjes met Afrikaanse kleding, juwelen en eten uit verschillende landen. De drankstand met het uitgepuurde logo van Stad Antwerpen staat in schril contrast met deze bonte verzameling. Het publiek dat langzaam binnendruppelt is een al even kleurrijke verzameling: de gebruikelijke Koningspleingangers, toevallige passanten die blijven hangen na hun bezoek aan bibliotheek Permeke, Afrikanen uit alle windstreken in zowel traditionele als hedendaagse kledij en artiesten van velerlei pluimage. Vooraan het plein staat een grote tent, waar de eerste zangers en dansers al plaatsnemen voor een soundcheck. Voor café Kilimanjaro zitten enkele rasta’s rustig toe te kijken. Uit een box schalt een stem die aankondigt hoe de dag eruit zal zien, in een onvervalst Antwerps met Ghanese bijklanken. “Wij gaan straks zingen, een beetje dansen, een beetje drinken. Maar eerst gaan wij u iets vertellen over hoe wij de doden vieren.”
Dan is er plotse opschudding en begint de ceremonie: een lange stoet met dragers brengt vier Afrikaanse doodskisten op het plein. Ik zie een auto met prachtig gedoceerde raampjes, een leeuw met wilde manen, een arend met uitgeslagen vleugels en een grote gele vrucht met groene bladeren die ik niet kan thuisbrengen (later lees ik dat de sculptuur een cacaovrucht voorstelt). De dragers zetten de kisten op een rijtje op het midden van het plein, en het bonte pubiek drumt samen om foto’s te nemen. Pas als de sculpturen worden opengeschoven wordt hun ware toedracht geopenbaard: zacht geel linnen binnenin de kisten dient als een laatste rustplaats.
Een man in een kleurrijk gewaad verzamelt het publiek en stelt ons een Afrikaanse pastor voor, die het publiek uitnodigt mee te gaan in een kort gebed. Ondanks het warrige verloop van de ceremonie straalt alles een grote sereniteit uit. Een man met lange dreadlocks laat een plastic beker vullen en begint een nieuw gebed. Afrikaanse religie is duidelijk een mengelmoes van symbolen: de vloeistof wordt ter aarde gegoten in naam van “Jesus Christ, son of Jah Ras Tafari”. Onder gezang drinkt de man het glas leeg, er wordt gejuicht en een derde man rondt de ceremonie af met fluitspel. De gewijde sfeer verdwijnt en maakt plaats voor Afrikanen die zich een weg banen naar de maker van de doodskisten, zijn handen vastgrijpen en hem omhelzen. De eerste man neemt terug het woord en neemt een interview af van de kunstenaar, maar zelfs met een microfoon is het moeilijk zijn zachte stem goed te verstaan. Eric Adjetey Anang is een jonge twintiger die het vak overnam van zijn vader. Aan het begin van de 20e eeuw vervaardigde Atta Owoo draagstoelen voor stamoversten in dieren- of plantenvormen. Eén van deze oversten overleed voor zijn draagstoel klaar was; het werd noodgedwongen een doodskist. Atta Owoo’s leerling, Kane Kwei, zette deze praktijk verder. Dankzij hem evolueerde het toevallige idee tot een kunstvorm: de verschillende vormen dienden om de doodskisten te personaliseren in functie van de achtergrond van de overledenen. Zijn kisten bereikte Europa de eerste keer in 1989 voor een tentoonstelling in Parijs. Na zijn dood namen verschillende leerlingen het werk van Kane Kwei over. Eric Anang is zijn rechtstreekse kleinzoon, die het werk van zijn grootvader verderzet in het atelier van de familie.
De hele ceremonie heeft alles bij elkaar misschien een half uur geduurd: het publiek verspreidt zich. Op het podium zet de soundcheck zich verder, of is dit nu eigenlijk het eerste optreden? Vier mannen roffelen zij aan zij op konga’s, twee dansers springen rond voor het podium. Het is ondertussen half vier en de optredens trekken zich op gang. Ik wacht de stoet af die de kisten naar het Designcenter in de Lange Winkelhaakstraat zal brengen, waar ze tot half september getoond zullen worden. Met een Europees horloge meet je echter duidelijk geen Afrikaanse tijd; als ik om zeven uur terugkeer lopen de optredens uit. Een uur later lijkt er zich nog niets te bewegen, een boomlange rasta op het podium vraagt “if we love reggae” en zet “No woman, no cry” in. Ik aarzel, werp een blik op mijn Europees horloge, knarsetandt en haast me naar een Europese afspraak.















woensdag 2 september 2009
maandag 24 augustus 2009
Titus' 1st birthday
At Goldorak's terrace
woensdag 19 augustus 2009
Hotel Ford: Ionyouth, Keety Roots and I'n'I in session
Guerilla Land @ Stuivenberg
Let's say organisation is a bit sloppy at this festival, there wasn't much of a crowd to enjoy Crucial's selection.
Goodbye goodbye LW
zondag 5 juli 2009
Finished design Visionary Creation
woensdag 17 juni 2009
Feed them=kill them
zondag 14 juni 2009
Visionary creation

Cover design for a webrelease of Antwerp-based dub producer Crucial Alphonso. Recycled the HIM-figure for this one and put a halftone on it. Soon on the web. From CA's sketch I couldn't really figure out what the hands were supposed to do. Apparently he was thinking about this position:

but I tried to make the hands shape the letters C & A. He was pleased anyway, but I might still redraw it. The drawn typography on the tape wheels could be better as well.
maandag 1 juni 2009
Finished flyer
donderdag 28 mei 2009
Unfinished flyer


Unfinished flyer for the session with Iriedaily, Keety Roots & Ionyouth soundsystem. Date is wrong: it's the 4th of July. Purple refers to the month of Levi, as this is the birth month of Iriedaily and Ionyouth. The 12 colours of the 12 tribes are determined for each month, as each month matches a tribe.
Apart from that it still remains difficult to make a flyer for a reggae concert that doesn't look cliché or just overused. At least this one took some more work than most posters. Picturing His Imperial Majesty seems inevitable, but there should be other ways to promote reggae visually.
Pen, ink, markers, watercolours, coloured papers, Photoshop
From the foundation
Soundcar
donderdag 16 april 2009
maandag 2 maart 2009
Colleagues
zaterdag 15 november 2008
zondag 9 november 2008
vrijdag 7 november 2008
dinsdag 4 november 2008
maandag 3 november 2008
donderdag 30 oktober 2008
dinsdag 28 oktober 2008
maandag 27 oktober 2008
The sound of everything: free download right here! Tell your friends!

Greetings to one 'n' all.
The United Steppaz present a new mixtape!
"The sound of everything" is another journey through funk, downtempo, rare roots classic, steppers and dubstep.
We kept it short and good this time, 54", long enough to accompany you on your daily train-, car- or bycicleride to the good ol' nine to five...
Download this goodness right here
+
don't forget to catch us at
Goesting! @ Kavka, Oudaan Antwerp, this thursday 30/10 (Xander De Rycke, Mr Critical, Basslab...)
Untitled! @ Trix, Deurne this saturday 1/11 (Dubstep night 2nd anniversary: Joker, Grimelock, Hijak...)
Tracklist:
THE SOUND OF EVERYTHING
QUANTIC – THE SOUND OF EVERYTHING / MARULA
BELLERUCHE – NORTHERN GIRLS /TRU THOUGHTS
BONOBO - RECURRING / NINJA TUNE
THE HERBALISER- AMORES BONGO / SKYLINE
JUNIOR DELAHAYE – WORKIN’ HARD FOR THE RENT MAN / WACKIES
THE TRIBE – TRIBESMAN/ BOA
ALISSON – FIGHT FOR YOUR RIGHTS / TWINKLE
DAMBALLA – RALLY ROUND
SISTER AUDREY- CHILDREN OF THE GHETTO/ ARIWA
HIGH TONE MEETS SHANDI-D – DRY / jARRING EFFECTS
RADICAL GEE – 10,000 SOLDIERS / THC RECORDS
NOBUHIRO SUZUKI– STRUGGLE / TOKYO CONNEXION
ETHEREALITES – EL TORO/ ROOTS GARDEN
MANNASEH – SKENGA / RESPONSE
RAS MUFFET & JONAH DAN – REPEATER MAN / KING REFLEX
OPTIMUZ & DROID- STIFF / DOWN SOUTH DUB
CASPA & RUSKO – KING GEORGE / AQUATIC LAB
CLOUDS - UNDER THE DANCING FEET /ARGON
THE BUG – JAH WAR (Loofah RMX) / NINJA TUNE
COKI – BASS / RINGO RECORDINGS
MALA - LEAN FORWARD / DMZ
TES LA ROCK – UP IN THE V.I.P. / DUB POLICE
zaterdag 25 oktober 2008
woensdag 22 oktober 2008
dinsdag 21 oktober 2008
maandag 20 oktober 2008
zondag 19 oktober 2008
Most wanted
donderdag 16 oktober 2008
The sound of everything
dinsdag 14 oktober 2008
Dans l'atelier d'animalier
zaterdag 11 oktober 2008
vrijdag 10 oktober 2008
The life we're leading

Working on an animated clip for "The Life we're leading" by the band Tomahawk and the Moon Destroyers. This is one of the backgrounds. Don't worry, it won't be all grim and dark.
I'm doing this together with Inti, find his amazing works here
Warre
dinsdag 23 september 2008
zondag 20 juli 2008
zaterdag 19 juli 2008
woensdag 2 april 2008
Fapy Lafertin
So...which Django?
Miles!
dinsdag 19 februari 2008
De Kast
maandag 18 februari 2008
zondag 23 december 2007
vrijdag 21 december 2007
zondag 16 december 2007
Rare roots
New mixtape from United Steppaz, my dj combo with mr. GoldorakFind it right here:
http://bambu.breakz.be/goldorak/GrosseBasslein192.mp3
"The rare roots tapes"
rootsreggae, soul, dub, steppers, dubstep & dancehall
Duration: 1h18min10sec.
01 The Dynamics - Seven Nation Army - Groove Attack
02 Grandmagneto - Tainted Love - BigSingle
03 The Light of Saba - Thy Kingdom Come - Kingston Connexion
04 Horace Martin - Jah Jah Children - Rootical Dubber
05 The Jewels- Love 'n' Livity - Cash 'n' Carry
06 Blood Sisters - One Blood Dub - Ballistic
07 Ras Hassen - Marcus Garvey - Dreadlyon
08 Ras Muffet & Sista Eherta - Think I'll be fooled - Roots Injection
09 Tena Stelin & Keety Roots - Run Away Menghistu - Black Legacy
10 Blood Shanti - Children of the Most high - Falasha
11 Barry Issac - Vibrations - Reggae On Top
12 Shanti Ites - Positive Vibrations - Falasha
13 Tenna Star - Ghetto Livin' - Meditative Sounds
14 Messalie - Struggling - Inna Sanctuary
15 Kromestar - Rainy Days - Deep Medi
16 Mala - Forgive - Deep Medi
17 Rusko - Jah Love - Tempa
18 Tes La Rok - Reggae - Noppa
19 Benga - Dual - Big Apple
20 Caspa - Big Headed Slags - Sub Soldiers
21 Tes La Rok - Bass 31 - 3.5 Records
22 Skream - Lightning - Tempa
29 Unknown - I Don't give - White
30 Lv feat. Dandelion & Yungun - Accident Causer - Moomu Sound
31 Thievery Corporation - The State of the Union - ESL music
vrijdag 14 december 2007
zondag 9 december 2007
zaterdag 8 december 2007
donderdag 6 december 2007
Count Basie
woensdag 5 december 2007
dinsdag 4 december 2007
zondag 2 december 2007
donderdag 29 november 2007
Abonneren op:
Berichten (Atom)




























































































